kuzum 1 yaşında

uzun zamandır yazmaya fırsat bulamamıştım umarım tekrar zaman yaratabilirim.eşimin iş seyehatleri yüzünden bizde sürekli geziyoruz milas ,muğla,menemen,istanbul... daha sonrada bir süredir ev temizliğiyle uğraşıyorum bahar temizliğimi yaptım kendi ellerimle çok içime sindi.veee kızımın ilk doğumgününe hazırlanıyordum bir süredir.dün nihayet o gün geldi çattı.kızım için evimizde büyük bir parti verdik.tüm dostlarımız geldi elimden geldiğince güzel bir sofra hazırladım evimizi balonlarla süsledik misafirlerimize vermek içinde kızımın fotoğrafından buzdolabı magneti yaptırdık çok beğenildi.babamız elanın ilk doğumdan itibaren fotolarıyla slayt hazırladı çok duygulandım tutamadım kendimi.oldumu olucakmı derken bir yıl bile geldi geçti.ve nihayet kuzum bir yaşında oldu ve yürüyerek yeni yaşını karşıladı.aynı zamanda anneannemizinde doğumgünüydü onada minik bir pasta kestik ve tabii babalarımızında babalar gününü kutladık.babamız yine istanbulda fotolarımızda onda gelince umarım ekliycem...şimdilik bu kadar....

EVİMİ DEĞİŞTİRDİM..

Bugün evimizin dekorasyonunu değiştirdik eşimle, yani sadece salonumuzun, normalde ben pek ev dekorasyonu değiştiren biri değilimdir(hiç kardeşime benzemem) zor vazgeçerim ama bu sefer çok ısrar ettim eşimde yardım etti.oh çok güzel oldu elimize sağlık.keşke ev bizim olsa daha neler yapardık:))

YENİ TUTKUM...

Beni hala okuyanlar varmı bilmiyorum o yüzden bende çok nadiren yazıyorum insan kendi kendine konuşuyormuş gibi geliyor çünkü.:((hepinizin bildiği gibi ELA doğduktan sonra 13 yıllık çalışma hayatıma ara verip ev hanımı oldum:)e tabii canım kızımda 10 aylık oldu.ve ben onun dışındada kendi kendime hobiler bulmaya çalışıyorum herkes için önemsiz olabilir ama benim için çok değişik gelen bir hobi:)ilk kez örgü örüyorum.İzmirde buaralar havalar çok kötü sabahları bile buyüzden yataktan gergin kalkıyorum ruhum daralıyor neyseki kurtarıcı kızım var ona gülüyorum havayı unutmaya çalışıyorum.birde işle bu tip hobilerler günümü geçiyiriyorum.küçükken özenti ile ördüğüm birkaç banyo lifi dışında eşimle sevgiliyken ona ve kendime atkı örmüştüm yaklaşık 7-8 yıl önce, o günden sonra bir ay kadar önce annemin "canın sıkıntısı geçsin oyalan" diye verdiği banyo lifini ördüm ve gerçekten çok hoşuma gitti.ondan sonra kayınpederime bir atkı ördüm (dünya için küçük ama benim için çok büyük birolay:))nasıl mutlu oldum bilemezsiniz.şimdide kızıma bir boyunluk ördüm bugün bitti şimdide şapkasını örüyorum sonrada kendime ve eşime boyunluk örücem.fotolarını çok basitler diye koymuyorum ama annem bile örgümü beğendi hani:)benim gibi bir amatöre tavsiyleri olan varsa hatta boyunluk modeli örnekleri varsa çok sevinirim.....

yeni yarışma

bir yılı dolduran bloger arkadaşlarımızdan birinin yarışmaıs var.duyduk duymaıdk demeyin...hediylerde süper...modavesaireyi izlemeye devam edin:)http://www.modavesaire.net/2011/04/cekilisim-var.html

BİLMEM ÖYLE BİR GÜN İŞTE....

Karışığım bu aralar kafam karışık duygularım ruhum karışık.sebebi varmı bilmiyorum.çok üzüldüm blogun kapandığına akşam deneyip açıldığını görünce mutlu oldum.Geçen hafta kızım ilk kez hastalandı çok ateşlendi ömrümden ömür gitti resmen.anne olduğumu daha çok anladım, onu canımdan çok sevdiğimi, kılına zarar gelse öleceğimi hissettim.idrar yolları enfeksiyonu oldu ama artık iyi merak etmeyin herşey yolunda.ama ben dudağımda uçukla dolaşıyorum.neyseki geldi geçti Allahım beterinden korusun dedik.babası da çok üzüldü.. banamı üzülsün kızınamı bilemedi.ateşlenince süngüsü düştü kuzumun, sessizleşti huysuzlaştı.ona bağırınca bunları hatırlayınca çok üzülüyorum ama yemek yemediğinde de çok üzülüp kızıyorum çok az kilo alıyor diye kahroluyorum bugün öğlen yine tartıştık(kızım sadece 9 aylık)yine kızdım sonra yine üzüldüm....Hergünümüzz böyle geçiyor.

GERİ DÖNDÜM...

Selamlar...sonunda bloguma girip yazı yazabiliyorum. ben daha yeni bir blogcuydum ama kapatılınca çok üzülmüştüm henüz çok izleyicim yoktu ama ben izlediklerimi okudukça çok mutlu oluyor onları kendime yakın hissedip paylaşımlarda bulunduğumuzu düşünüyordum.o yüzden çok mutluyum.Biz yokken hala kızım dişini çıkaramadı ve huysuzluğu devam ediyor.napcaz bilmiyorum.9 aylık olduk öpücükler vererek büyüyor bende evde hala oturuyorum ve kavanoz boyama işlemlerime başlıyamadım bile.çnk nerden bıya alıcam bulamadım.yardım edicek olan varmı????????

AYRILIK ÇOK ZOR...

Çok zor geliyor çokk hele ELA oldukdan sonra daha zor geliyor.NeDEN diyceksiniz?eşim her ayın en az bir haftasını bizden ayrı farklı bir şehirde geçiriyor hatta birsüre sonra bu iki haftada olabilir.Ben çalışırken, ELA yokken, sanki uzak olmak nefes almak, ara vermek, biraz iyi gibi geliyordu.Ama şimdi ELA dan sonra işde yok evdeyim, evde yalnız kalmaktanda hoşlanmadığım için babamlarda kalıyorum.Sanki bekarken o evde yaşamamışım gibi(gerçi ben genelde hep ayrı yaşadım ama)baba evi bile olsa kendi evine benzemiyor,eşim yanımda olsun istiyorum.ilk zamanlar güzel geliyordu ama bu her ay düzenli olmaya başlayınca sıkıcı olmaya başladı.Hele şuanda dışarıda deli gibi yağmur var,gök gürüldüyor,kızım yanımda ama babamız başka şehirde.ÇOK ÖZLÜYORUZ BİZ ONU ÇOK....